ENERGETYKA, RYNEK ENERGII - CIRE.pl - energetyka zaczyna dzień od CIRE
Właścicielem portalu jest ARE S.A.
ARE S.A.

SZUKAJ:



PANEL LOGOWANIA

X
Portal CIRE.PL wykorzystuje mechanizm plików cookies. Jeśli nie chcesz, aby nasz serwer zapisywał na Twoim urządzeniu pliki cookies, zablokuj ich stosowanie w swojej przeglądarce. Szczegóły.


SPONSORZY
ASSECO
PGNiG
ENEA

TAURON
Polska Spółka Gazownictwa
EuRoPol GAZ
GAZOPROJEKT
CMS

PGE
ELECTRUM





MATERIAŁY PROBLEMOWE

Wybrane prawa odbiorców przy przerwach i ograniczeniu dostaw energii
21.03.2017r. 05:46

Marek Dolatowski, adwokat - Praktyka doradztwa dla sektora energii kancelarii Wardyński i Wspólnicy
Ponieważ niezawodność dostaw energii w Polsce znacznie odbiega na niekorzyść od standardów wielu państw Unii Europejskiej, warto wiedzieć, jakie prawa przysługują odbiorcom w sytuacji, gdy nastąpi przerwa zasilania.
Przerwy planowane i nieplanowane

Negocjacje umowy na świadczenie usług dystrybucji energii powinny dotyczyć także długości dopuszczalnych przerw planowanych i nieplanowanych. Prawo dla odbiorców należących do I, II i III grupy przyłączeniowej nakazuje uregulowanie w umowie dopuszczalnej długości przerw zasilania w energię. Inaczej jest w przypadku gospodarstw domowych i innych niewielkich odbiorców (grupy IV i V), dla których długości dopuszczalnych przerw określa prawo.

Zapisy w umowach o dopuszczalnych przerwach zasilania są o tyle istotne, że gdy długość przerw przekracza czas dopuszczalny, odbiorcom należą się tzw. bonifikaty. Ich wysokość wynosi od pięciokrotności do nawet dziesięciokrotności (dla małych odbiorców) tzw. średniej ceny energii na rynku konkurencyjnym (obecnie 169,99 zł/MWh) za każdą niedostarczoną jednostkę energii. Bonifikaty należą się bez względu na przyczynę przerwy w dostawach (nie zależą od odpowiedzialności dostawcy za wystąpienie przerwy) i należy je wypłacić także w przypadku wystąpienia tzw. siły wyższej (np. gdy do awarii dochodzi ze względu na ekstremalne warunki atmosferyczne).

Co więcej, prawo nie przewiduje żadnych okoliczności wyłączających obowiązek wypłaty bonifikat. Sądy uznały zatem obowiązek wypłaty bonifikat za bezwzględnie obowiązujący dla przedsiębiorstw energetycznych. Oznacza to, że wypłata bonifikat za niedostarczoną energię elektryczną należy się niezależnie od zapisów w umowach z jednym zastrzeżeniem - przerwy w dostawie energii muszą przekroczyć długości określone w umowie lub przepisach prawa.

Bonifikaty nie są odszkodowaniem i nie wyłączają jego dochodzenia. Oznacza to, że jeśli wystąpią przerwy przekraczające długości przerw dopuszczalnych, odbiorca może obok bonifikat dochodzić odszkodowania za szkody wyrządzone przerwami w dostarczaniu energii (np. w wyniku strat poniesionych ze względu na konieczność przerwania produkcji i brak terminowej realizacji zamówień). Wysokość bonifikat nie powinna mieć wpływu na rozmiar dochodzonego odszkodowania (zmniejszyć jego wysokości o wysokość udzielonych bonifikat).

Bezzasadny brak naliczenia bonifikat grozi ukaraniem dostawcy energii przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (URE) karą pieniężną do 15% jego przychodu z działalności koncesjonowanej osiągniętego w minionym roku podatkowym.

Takie regulacje powodują, że dystrybutor ma motywację do jak najszybszego usunięcia awarii, a przedsiębiorcy nie są bezradni, gdy przerwa przekroczy dopuszczalne długości.

Ograniczenie dostaw

Wydarzenia z 10 sierpnia 2015 r. starszym odbiorcom przypomniały, a młodszym uświadomiły, co oznaczają tzw. stopnie zasilania, wprowadzone ostatni raz w czasach PRL. Tego dnia w wyniku jednoczesnego wystąpienia niekorzystnych zjawisk (awarie, upał, susza i bezwietrzna pogoda) poziom rezerw zdolności wytwórczych energii spadł poniżej dopuszczalnych wielkości, co zmusiło Operatora Systemu Przesyłowego do ograniczenia dostaw energii. Następnie Rada Ministrów rozporządzeniem potwierdziła obowiązywanie ograniczeń do końca sierpnia 2015 r.

Za brak zastosowania się do ograniczeń w poborze energii grozi kara pieniężna wymierzana przez Prezesa URE. Maksymalny pułap kary wynosi 15% przychodu ukaranego odbiorcy osiągniętego w minionym roku podatkowym. Obecnie toczy się wiele postępowań w sprawie wymierzenia kar za niezastosowanie się do ograniczeń, ponieważ wielu przedsiębiorców nie zdążyło (albo nie było w stanie ze względu na trwające procesy produkcyjne) odpowiednio szybko zredukować poboru mocy.

Poza niskim poziomem rezerw ograniczenie poboru energii w celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw może wynikać m.in. z:
• wprowadzenia stanu nadzwyczajnego,
• katastrofy naturalnej albo bezpośredniego zagrożenia wystąpienia awarii technicznej w rozumieniu ustawy o stanie klęski żywiołowej,
• wprowadzenia embarga, blokady, ograniczenia lub braku dostaw paliw lub energii elektrycznej z innego kraju na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub zakłóceń w funkcjonowaniu systemów elektroenergetycznych połączonych z krajowym systemem elektroenergetycznym,
• strajku lub niepokojów społecznych.

Ograniczeniom podlegają odbiorcy energii, dla których wielkość mocy umownej ustalona została powyżej 300 kW.

W zakresie wynikającym z podjętych działań i zastosowanych środków, w szczególności z przerw i ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej, nie przysługują bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców lub parametrów jakościowych energii elektrycznej, a odpowiedzialność odszkodowawcza operatora podlega ograniczeniom określonym w ustawie Prawo energetyczne.

Wielkości planowanych ograniczeń w poborze energii określa się w stopniach zasilania od 11 do 20, przy czym 11 stopień zasilania oznacza, że odbiorca może pobierać moc zgodnie z umową. Stopnie zasilania od 12 do 19 powinny zapewniać równomierne obniżanie mocy elektrycznej pobieranej przez odbiorcę aż do 20 stopnia, w którym odbiorca może pobierać moc do wysokości ustalonego minimum, niepowodującego m.in. zagrożenia bezpieczeństwa osób oraz uszkodzenia lub zniszczenia obiektów technologicznych.

Należy pamiętać, że dopuszczalne maksymalne ograniczenia w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej oraz sposób powiadamiania odbiorców o obowiązujących stopniach zasilania powinno się uregulować w umowach kompleksowych, na dystrybucję lub przesył energii. Należy zatem przy ich zawieraniu zwrócić szczególną uwagę na poziomy poboru energii określone dla każdego stopnia zasilania. W szczególności należy się upewnić, czy 20 stopień zapewnia bezpieczeństwo osób oraz brak uszkodzeń lub zniszczenia obiektów technologicznych.

Podsumowując, energia elektryczna powinna być dostarczana bez zakłóceń, a ograniczenie lub wstrzymanie jej dostaw może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach. Ustawa Prawo energetyczne nakłada na przedsiębiorstwa energetyczne zobowiązanie utrzymania zdolności urządzeń, instalacji i sieci do realizacji zaopatrzenia w energię w sposób ciągły i niezawodny. Dostawcy energii mogą zwolnić się z tego obowiązku tylko w określonych sytuacjach.

Dodaj nowy Komentarze ( 0 )

DODAJ KOMENTARZ
Redakcja portalu CIRE informuje, że publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu CIRE. Redakcja portalu CIRE nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

Przesłanie komentarza oznacza akceptację Regulaminu umieszczania komentarzy do informacji i materiałów publikowanych w portalu CIRE.PL
Ewentualne opóźnienie w pojawianiu się wpisanych komentarzy wynika z technicznych uwarunkowań funkcjonowania portalu. szczegóły...

Podpis:


Poinformuj mnie o nowych komentarzach w tym temacie


PARTNERZY
PGNiG TERMIKA
systemy informatyczne
Clyde Bergemann Polska
Elpak
Ebicom
Koncern Energetyczny ENERGA S.A.
ALMiG
Elektrix
GAZ STORAGE POLAND
GAZ-SYSTEM S.A.
BiznesAlert
DISE
Elektromontaż Wschód
Innsoft



cire
©2002-2017
mobilne cire
IT BCE